اصول پایه حفاظت الکترواستاتیک
همه چیز در طبیعت از اتم تشکیل شده است. پروتونها (اتهامات مثبت) و الکترونها (اتهام منفی) در اتمها در هر گوشه ای از زندگی ما وجود دارد. می توان گفت که برق استاتیک در همه جا، در همه جا است. این همیشه در اطراف همه چیز در زندگی ما وجود دارد. در طول فرایند حفاظت الکترواستاتیک، برق الکتریسیته به طور کامل از بین می رود، اما ما می توانیم اقدامات حفاظتی برای به حداقل رساندن تولید و انباشت الکتریسیته ساکن انجام دهیم. پس از سالها تحقیق و عمل توسط دانشمندان و مهندسان، نتایج نشان می دهد که دو اصل اساسی برای محافظت در برابر خطرات الکترواستاتیک:
1 استفاده یا نصب قطعات حساس استاتیک را در یک منطقه ایمن استاتیک.
2 قطعات حساس الکترواستاتیک حمل و نقل با ظروف محافظ الکترواستاتیک
عوامل ضد انفجار نوع Surfactant دارای مزایای زیادی در طول استفاده از جمله عدم اثر آنتی استاتیک دائمی، وخامت سطح در اثر بارش، تجزیه حرارتی در طی پردازش و وابستگی بالا به دما و رطوبت است. مشکلات فوق را می توان با استفاده از پلیمرهای هیدروفیلی مختلف به عنوان عوامل ضد انسداد حل کرد. اضافه کردن پلیمرهای مختلف هیدروفلیز مانند پلی اتیلن اکسید (PEO) به عنوان یک واحد رسانا به رزین ماتریکس برای تشکیل یک آلیاژ به طور دائم اثر ضد انسداد را حفظ می کند. این ترکیبات هیدروفیلی که شامل واکنشهای رسانایی هستند از مواد مولکولی با مواد مولکولی با وزن مولکولی با مواد مولکولی با سطح مولکولی پایین و از مواد مولکولی آنتی استاتیک دائمی نامیده می شوند.
اثر عامل آنتی استاتیک پلیمری آلیاژی با پلاستیک بستگی به درجه پراکندگی و پراکندگی آن در رزین دارد. حالت توزیع ایده آل ایده آل این است که عامل آنتی استاتیک در رزین ماتریکس دقیقا توزیع شده و شکل آن به شکل یک ریسمان یا مش، شکل گیری یک مسیر برای تخلیه اتهامات است. تحقق این وضعیت توزیع بستگی به شرایط سازگاری و شرایط پردازش آنتی استاتیک پلیمری و رزین ماتریس دارد. یک سازگاری ساز مناسب را می توان برای تنظیم اندازه ذرات پراکندگی عامل آنتی استاتیک انتخاب کرد و تفاوت ویسکوزیته مناسب بین مولفه اصلی و فاز پراکنده با کنترل میزان برش و دمای پردازش کنترل می شود. در ساختار میکرو دیمین به گونه ای کنترل می شود که عامل آنتی استاتیک یک مسیر "هدایت کننده" خوب را تشکیل می دهد. کیسه ضد استاتیک
علاوه بر اضافه شدن به یک رزین برای تشکیل یک آلیاژ پلیمری با اثر آنتی استاتیک، عامل آنتی استاتیک پلیمری نیز به طور فزاینده ای برای پوشش استفاده می شود. اگر یک پلیمر حاوی واحد رسانای یونی چهارمتری آمونیوم به عنوان یک پوشش از یک مقاله پلاستیکی نازک (ورق، فیلم و غیره) استفاده شود، خواص آنتی استاتیک خوبی دارد.