کفش آنتی استاتیک چه ویژگی هایی دارد؟
کفش های آنتی استاتیک عمدتاً برای استفاده در مکان هایی مناسب هستند که الکتریسیته ساکن ممکن است باعث احتراق، انفجار یا سایر خطرات شود (مانند محل کار در صنایع نفت، مواد شیمیایی، معدن زغال سنگ، چاپ، لاستیک، پزشکی، اتاق تمیز و الکترونیک). آنها عمدتاً کفش های محافظی هستند که به طور فعال تجمع الکتریسیته ساکن در بدن انسان را از بین می برند و از شوک الکتریکی تا 250 ولت جلوگیری می کنند.




هنگام پوشیدن کفش های ضد الکتریسیته ساکن، از جوراب های پشمی عایق یا کفی های عایق به طور همزمان استفاده نکنید. کفش های آنتی استاتیک نباید به عنوان کفش عایق استفاده شوند. آنها باید روی سطوح آنتی استاتیک و کفش های رسانا باید روی سطوح رسانا پوشیده شوند. کفش های ضد الکتریسیته ساکن باید همراه با لباس های ضد الکتریسیته ساکن استفاده شوند. به تمیزی، ضد آب بودن و ضد رطوبت بودن محصولات توجه کنید. در حین استفاده، معمولاً هر 200 ساعت یک آزمایش مقاومت انجام می شود. اگر مقاومت خارج از محدوده مشخص شده باشد، کفش نباید در محیط های آنتی استاتیک استفاده شود.

