ابزارهای آنتی استاتیک باید به درستی استفاده شوند.
هنگام استفاده از مچ بند های ضد الکتریسیته ساکن، آنها را نباید جدا کرد، در غیر این صورت عملکرد اتصال زمین از بین می رود. مشکل اصلی مچ بند های مختلف، مدارهای باز است، گاهی اوقات به طور موقت، گاهی اوقات برای مدت طولانی، که باعث از بین رفتن زمین می شود. برخی از افراد از آشکارسازهای مچ بند برای اندازه گیری تداوم خود استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر از ابزارهای نظارتی برای اندازه گیری مدارهای باز و افزایش مقاومت استفاده می کنند. بند مچ دستی که آزادانه بسته می شود، مقاومت تماس بین پوست و بند را افزایش می دهد. برخی از مچ بندها دارای مقاومت ذاتی خود بند هستند. هنگامی که تسمه با زمین برخورد می کند، مقاومت آن به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و به طور بالقوه باعث ایجاد شوک الکتریکی می شود.
کفشهای ضد الکتریسیته ساکن باید با جوراب/کفیهای ضد الکتریسیته ساکن پوشیده شوند و باید روی کفی ضد الکتریسیته ساکن برای هدایت الکتریسیته ساکن از بدن به زمین انجام شود. هر قطعه ای که دارای مقاومت بیش از حد یا شکستگی در اتصال باشد باعث می شود بدن الکتریسیته ساکن مضر را حمل کند. بنابراین، در بخشهای مهم، یک تستر مقاومت بدن انسان باید در دسترس باشد تا به طور مداوم مقاومت کلی کفش/جوراب/کفی و بدن را کنترل کند تا از نشت الکتریسیته ساکن کافی اطمینان حاصل شود. مچ بند باید با استفاده از یک سیم اتصال به زمین اختصاص داده شده با یک سوکت به زمین متصل شود. نباید آن را به یک جسم فلزی روی میز یا لبه گیر کرد، زیرا ممکن است این اجسام فلزی مقاومت بالایی در برابر زمین داشته باشند. مقاومت مچ بند باید مرتباً بررسی شود.