چرا کفش های آنتی استاتیک از الکتریسیته ساکن جلوگیری می کنند؟

چرا کفش های آنتی استاتیک از الکتریسیته ساکن جلوگیری می کنند؟

الکتریسیته ساکن چیزی است که اکثر مردم با آن آشنا هستند. آسیب آن به بدن انسان عمدتاً به صورت پریشانی و ترس روانی ظاهر می شود که می تواند منجر به تصادف و آسیب غیرمستقیم شود. با این حال، در صنعت، خطرات واقعی الکتریسیته ساکن آشکار می شود. این می تواند باعث آتش سوزی ساکن، انفجارهای ساکن و سایر حوادث شود و جان کارگران را به خطر بیندازد و باعث آسیب مالی شود.

در صنعت، محصولات آنتی استاتیک زیادی مانند لباس های ضد الکتریسیته ساکن و فن های یونی وجود دارد. در اینجا فقط به کفش های آنتی استاتیک می پردازیم. ابتدا، با تجزیه و تحلیل مواد، کفش های آنتی استاتیک را می توان به PVC و PU تقسیم کرد. کفش های آنتی استاتیک می توانند الکتریسیته ساکن را از بدن انسان به زمین هدایت کنند و در نتیجه الکتریسیته ساکن بدن را از بین ببرند. آنها همچنین به طور موثر گرد و غبار ایجاد شده توسط پرسنل راه رفتن در اتاق های تمیز را سرکوب می کنند. کفش های ضد الکتریسیته ساکن از مواد دفع کننده ساکن مانند PU یا PVC برای ساختن کفی استفاده می کنند که به خواص ضد لغزش و ضد الکتریسیته ساکن می رسد.

عملکرد اصلی کفش های ضد الکتریسیته ساکن این است که الکتریسیته ساکن را در مدت زمان معینی به محدوده ایمن برسانند. این محدوده ایمن مقدار استاندارد برای تولید ایمن است و هیچ آسیبی به محصول وارد نمی کند. این فرآیند حذف الکتریسیته ساکن است و اصل کفش های ضد الکتریسیته ساکن بر اساس این استاندارد است.

با توجه به GB4385-1995 "الزامات فنی برای کفش های آنتی استاتیک و رسانا"، محدوده مقاومت کفش های آنتی استاتیک و رسانا به ترتیب 100 کیلو اهم تا 1000 مگا اهم و بیشتر از 100 کیلو اهم نیست. کفش‌های چرمی باید مطابق با GB1002-1005 باشند. کفش های روکش پارچه ای با کف لاستیکی باید مطابق با HG/T2495 باشد. علاوه بر خواص الکتریکی، شاخص‌های فنی اصلی برای کفش‌های آنتی استاتیک و رسانا شامل مقاومت در برابر سایش زیره، استحکام چسبندگی بین لایه جوش و رویه، استحکام خمشی زیره، مقاومت در برابر سایش زیره و استحکام پوسته شدن کفش تمام‌شده است.