تولید و کنترل الکتریسیته ساکن در بدن انسان

تولید و کنترل الکتریسیته ساکن در بدن انسان

در زندگی روزمره به دلیل لباس، آب و هوا، اصطکاک و عوامل دیگر، الکتریسیته ساکن اغلب روی بدن تجمع می یابد. هنگامی که این الکتریسیته ساکن به طور ناگهانی توسط فلز لمس می شود، می تواند یک شوک الکتریکی دردناک ایجاد کند. وقوع مکرر حتی می تواند منجر به استرس روانی شود. اجتناب از تماس موقت با اجسام فلزی ممکن است باعث تجمع بیشتر بار شود و در نهایت منجر به ضربه شدیدتر شود.

بدن انسان مقاومت بسیار کمی دارد و می توان آن را یک رسانا در نظر گرفت. هنگام پوشیدن کفش های عایق یا ایستادن روی یک کف عایق، بدن می تواند از طریق تماس شارژ شود. بدن انسان همچنین می تواند از طریق القاء و از طریق رسانایی از تماس با دیگر اجسام باردار باردار شود. شایع ترین علت الکتریسیته ساکن از لباس است.

فرآیندهای متداول تجمع الکتریسیته ساکن در بدن انسان عبارتند از:

(1) ایستادن از روی صندلی یا پاک کردن دیوار (جداسازی بار اولیه در سطح خارجی لباس یا سایر اشیاء مرتبط اتفاق می‌افتد؛ سپس بدن از طریق القاء شارژ می‌شود).

(2) راه رفتن بر روی یک کف عایق ساخته شده از مواد با مقاومت{{1} بالا مانند فرش (تفکیک بار اولیه بین کفش و کف رخ می دهد؛ سپس، برای کفش های رسانا، بدنه از طریق انتقال بار شارژ می شود، برای کفش های عایق، بدن از طریق القایی شارژ می شود).

(3) الکتریسیته ساکن هنگام درآوردن لباس بیرونی. این از طریق شارژ تماس بین لایه های بیرونی و داخلی لباس اتفاق می افتد. بدن از طریق انتقال بار یا القاء شارژ می شود.

(4) ریختن مایع یا پودر از یک ظرف (مایع یا پودر یک نوع بار را با خود حمل می کند و مقدار برابری بار مخالف بر روی بدن باقی می گذارد).

(5) تماس با مواد شارژ شده ... تماس با مواد. به عنوان مثال، هنگام نمونه برداری از پودرهای پر بار. هنگامی که یک فرآیند شارژ مداوم وجود دارد، به دلیل نشت و تخلیه بار، بالاترین پتانسیل بدن انسان به کمتر از 50 کیلو ولت محدود می شود.

کنترل شارژ بدن انسان

(1) در کارگاه‌هایی که دارای الزامات ضد انفجار هستند، کف‌های عایق مانند پلاستیک و لاستیک نباید استفاده شوند و باید تا حد امکان مرطوب نگه داشته شوند. اپراتورها برای کاهش شارژ بدن انسان باید کفش‌های ضد{3}} ساکن بپوشند. در صورت پهن کردن فرش ها باید با سیم های فلزی در هم تنیده شوند و به بدنه های زمینی مانند لوله های آب متصل شوند تا الکتریسیته ساکن به سرعت تخلیه شود.

(2) در مناطق قابل اشتعال و انفجار، کارگران نباید از لباس های ساخته شده از الیاف مصنوعی استفاده کنند.

(3) صندلی های موجود در مناطق قابل اشتعال و انفجار نباید از مواد با مقاومت بالا مانند چرم مصنوعی ساخته شوند.

(4) اجسام شارژ شده با ولتاژ بالا باید محافظت شوند، و بدن انسان باید از نزدیک شدن به جت‌های گاز پرسرعت برای جلوگیری از القای الکترواستاتیک اجتناب کند.