نحوه انتخاب تشک رومیزی آنتی استاتیک

نحوه انتخاب تشک رومیزی آنتی استاتیک

تشک‌های رومیزی آنتی استاتیک که به‌عنوان تشک‌های رومیزی آنتی‌استاتیک، ورق‌های لاستیکی ضد الکتریسیته ساکن یا ورق‌های لاستیکی ضد الکتریسیته ساکن نیز شناخته می‌شوند، معمولاً دو لایه- هستند. لایه سطحی یک لایه اتلاف ساکن است و لایه زیرین یک لایه رسانا است. رنگ‌های لایه سطحی شامل سبز، خاکستری، آبی و مشکی می‌شوند و دارای روکش‌های براق و مات هستند. رنگ لایه زیرین مشکی است.

در حال حاضر، انواع زیادی از تشک های رومیزی ضد الکتریسیته ساکن در بازار وجود دارد، از جمله تشک های PVC و همه{0}}کائوچویی. برخی از آنها حتی از مواد بازیافتی ساخته شده اند. بازرگانان ادعا خواهند کرد که محصولاتشان بهترین است، بنابراین کدام یک واقعا بهترین است؟ بیایید با هم آن را تحلیل کنیم!

تشک‌های رومیزی آنتی استاتیک عمدتاً از مواد رسانا، مواد اتلاف ساکن و لاستیک مصنوعی از طریق فرآیندهای مختلف ساخته می‌شوند. آنها بادوام هستند، مقاومت بسیار خوبی در برابر اسید، قلیایی و حلال شیمیایی دارند و در برابر سایش مقاوم هستند و به راحتی تمیز می شوند.

ماده اصلی تشک های رومیزی آنتی استاتیک لاستیک است که به آن لاستیک نیتریل نیز می گویند. لاستیک نیتریل یک نیمه هادی طبیعی با خواص آنتی استاتیک است. ساختار مولکولی آن از زنجیره های کربنی زیادی تشکیل شده است که به آن امکان می دهد مقدار مشخصی الکتریسیته ساکن را ذخیره کند که می تواند در مدت زمان بسیار کوتاهی به لایه داخلی پراکنده شود. عملکرد اصلی یک تشک رومیزی ضد{3}}استاتیک ذخیره فوری مقدار زیادی الکتریسیته ساکن و هدایت الکتریکی آن است. طول عمر آن به طور کلی حدود 5 سال است.

تشک های PVC ضد{0}}استاتیک ارزان هستند. خواص ضد{2}}استاتیک آنها از افزودن عوامل ضد{3}} ساکن در طول تولید ناشی می شود. اینها محصولات شیمیایی هستند و اثربخشی آنها به تدریج طی 3 تا 6 ماه کاهش می یابد و منجر به کاهش مقاومت الکتریسیته ساکن می شود.

با توجه به مقایسه فوق باید بدانیم که کدام نوع تشک رومیزی بهتر است. ما می توانیم آنها را با استفاده از چندین روش تشخیص دهیم: انعطاف پذیری، بو، مشاهده شعله های آتش، بررسی خاکستر، بررسی خراش های سطحی، و ارزیابی نرمی. در نهایت، برای همه در خرید یک تشک رومیزی ضد ساکن-با کیفیت بالا آرزوی موفقیت داریم.