دستورالعمل استفاده از عوامل آنتی استاتیک
عوامل آنتی استاتیک الکتریسیته ساکن را از سطوح مواد مختلف حذف می کنند. آنها را می توان از طریق مسواک زدن، اسپری کردن، غلتاندن، غوطه ور کردن، پاک کردن، یا روش های دیگر روی کف، فرش، سطوح میز کار، حامل اجزا، صندلی، دیوار، سقف، ابزار، کاغذ، پلاستیک و اثاثه یا لوازم داخلی اعمال کرد و در نتیجه آنها را به درجات مختلف محافظت{1}} ESD می کند. برخی از عوامل آنتی استاتیک نیز به عنوان عوامل پاک کننده موثر عمل می کنند. آنها را می توان با آب مخلوط کرد تا سطوحی مانند کف و میزها را تمیز کند و به طور همزمان خاصیت ضد الکتریسیته ساکن را ایجاد کند.
توجه به این نکته مهم است که عوامل ضد الکتریسیته ساکن نباید روی بردهای مدار، قطعات یا قطعات استفاده شوند، زیرا ممکن است رسانایی را افزایش دهند یا لحیم کاری را به خطر بیندازند. فرآیندهای تمیز کردن عامل ضد الکتریسیته ساکن را حذف می کند، بنابراین سطوح درمان شده ممکن است نیاز به اعمال مجدد داشته باشند. مدت زمان حفاظت ارائه شده توسط عامل را می توان با مالش مواد (مانند پلی اتیلن استاندارد)، نظارت بر پتانسیل الکترواستاتیک و زمان پوسیدگی با میدان سنج الکترواستاتیک، یا اندازه گیری مقاومت سطحی نمونه های مواد با استفاده از تجهیزات مناسب ارزیابی کرد. مواد محافظ ESD{4}}که نیاز به درمان دوره ای دارند باید با تاریخ تأیید مجدد عملکرد حفاظتی ESD برچسب گذاری شوند. چنین مواردی ممکن است شامل سطل های حمل و نقل، سینی ها و دستکش های محافظ باشد.
هنگام انتخاب یک عامل ضد الکتریسیته ساکن، ویژگی‌های کلیدی مورد توجه-علاوه بر عملکرد ضد الکتریسیته ساکن-شامل مقاومت در برابر رشد باکتری، عدم{2}}سمیت، عدم{3}}خورندگی، و غیر{4}}خواص تحریک‌کننده برای انسان است.