توضیح اصل حذف کننده های الکتریسیته ساکن

توضیح اصل حذف کننده های الکتریسیته ساکن

به طور کلی، چهار راه برای محافظت در برابر خطرات الکتریسیته ساکن وجود دارد:

1. زمین استاتیک.

2. مرطوب شدن هوا; زمانی که رطوبت نسبی از 65% تجاوز کند، تولید الکتریسیته ساکن دشوار است.

3. اصلاح آنتی استاتیک مواد.

4. کاربرد حذف کننده های الکتریسیته ساکن. حذف الکتریسیته ساکن مکانی موثرترین اقدام برای جلوگیری از آسیب الکتریسیته ساکن است.

حذف کننده های الکتریسیته ساکن را می توان به دو دسته تقسیم کرد: نوع تخلیه تاج و نوع تابش نور.

نوع تخلیه کرونا شامل حذف کننده‌های الکتریسیته ساکن نوع خود-نوع تخلیه و ولتاژ-می‌باشد.

اصل کار خود-نوع تخلیه:

حذف کننده های الکتریسیته ساکن از نوع خود تخلیه ساختاری ساده و بسیار رسانا دارند. کربن یا سایر الیاف رسانا به هم چسبیده و به زمین متصل می شوند. هنگامی که یک جسم باردار به حذف کننده الکتریسیته ساکن نزدیک می شود، القای الکترواستاتیک رخ می دهد. بارهایی با قطبیت مخالف بار جسم از زمین جاری می شوند و در نوک برس های فیبر رسانا جمع می شوند. زمانی که بار انباشته شده از حد معینی فراتر رود، تخلیه تاج رخ می دهد. یون های هوای حاصل به جسم باردار جذب می شوند و با بار آن ترکیب می شوند و باعث خنثی شدن جسم می شوند. حذف کننده های الکترواستاتیک خود تخلیه نیازی به منبع تغذیه با ولتاژ بالا ندارند و ارزان هستند، بنابراین از استفاده گسترده ای برخوردار هستند. یک مثال معمولی حذف کننده الکترواستاتیک مورد استفاده در دستگاه های فکس و دستگاه های فتوکپی است که الکتریسیته ساکن را روی کاغذ حذف می کند. با این حال، توانایی حذف کننده الکترواستاتیکی{11}}خود تخلیه به میزان بار روی جسم و فاصله بین حذف کننده و جسم بستگی دارد. اگر فاصله خیلی زیاد باشد یا مقدار شارژ خیلی کم باشد، تخلیه کرونا رخ نمی دهد. بنابراین، حذف کننده‌های الکترواستاتیکی{14} نوع ولتاژ برای کاربردهایی که به دقت بالایی در حذف الکترواستاتیکی نیاز دارند، مناسب‌تر هستند.