روپوش های بدون گرد و غبار باید بطور منظم از نظر عملکرد ضد استاتیک آزمایش شوند
اگر روپوش بدون گرد و غبار که توسط کارگران در اتاق تمیز استفاده می شود در جلوگیری از گرد و غبار موثر است ، عملکرد ضد استاتیک آن نیز بسیار مهم است. از آنجا که عملکرد ضد الکتریسیته ساکن خوب است ، جارو کردن لباس راحت نیست.



در عملیات الکترونیکی ، الکتریسیته ساکن می تواند به مدارهای کوچک آسیب برساند. هنگامی که افراد در یک اتاق تمیز حرکت می کنند ، روپوش های بدون گرد و غبار آنها به صندلی ها ، نیمکت های کار ، لباس زیر و پوست پوشیده شده در داخل مالیده می شوند و بر روی روتختی های بدون گرد و غبار خارج ، برق ثابت ایجاد می کنند. این الکتریسیته ساکن به مدار مجتمع آزاد شده و آن را از بین می برد. بنابراین ، در تولید پارچه های لباس تمیز ، الیاف رسانای مداوم ساخته شده از مواد رسانا در پارچه بافته می شوند.
هنگام انتخاب لباس با کمترین میزان تخلیه الکترواستاتیک لباس روتختی بدون گرد و غبار ، می توان آزمایشات زیر را انجام داد:
روش دیگر برای اندازه گیری عملکرد آنتی استاتیک پارچه ها ، مشاهده زمان تحلیل رفتن الکتریسیته ساکن روی پارچه ها است. این روش بهتر از اندازه گیری رسانایی است. ابتدا یک بار با ولتاژ مشخص روی پارچه تولید کنید و سپس مدت زمان افت ولتاژ را به 1/2 یا 1/10 مقدار اصلی خود اندازه گیری کنید. زمان می تواند از کمتر از 0.1 ثانیه تا بیش از 10 دقیقه متغیر باشد. هرچه زمان کوتاهتر باشد ، اثر ضد الکتریسیته ساکن بهتر خواهد بود.
مقاومت یا رسانایی را اندازه گیری کنید. میرایی ولتاژ را اندازه گیری کنید. ولتاژ تولید شده توسط پرسنلی که لباس تمیز پوشیده اند را اندازه گیری کنید. روش های مختلفی برای آزمایش مقاومت سطحی پارچه ها وجود دارد. هرچه مقاومت کمتر باشد ، پارچه بهتر است ، زیرا هر چه مقاومت کمتری داشته باشد ، راحت تر می توان الکتریسیته ساکن را از بین برد.

