اصول طراحی مدار برای به حداقل رساندن خرابی های ESD
از اتصال پین‌های دستگاه‌های حساس{0}}ESD، مانند دستگاه‌های CMOS، مستقیماً به پین‌های رابط خودداری کنید. از وسایل حفاظتی بین دستگاه و پین های رابط استفاده کنید.
هنگام طراحی مدارهای منطقی، از استفاده از دستگاه‌های{0}}در لبه خودداری کنید. اگر یک پالس گذرا ESD وارد مدار شود، این ورودی‌ها احتمالاً باعث اختلال در عملکرد سیستم می‌شوند. برای بهبود مقاومت ESD مدار، بهتر است از منطق تشخیص سطح{3}} با سیگنال بارق اعتبارسنجی استفاده کنید.
اجزای دارای مقاومت ESD مورد نیاز را برای اجرای عملکرد مورد نیاز انتخاب کنید. برای مثال، ESD یکی از دلایل رایج خرابی دستگاه در برنامه‌های RS{3}}232 است. دستگاه هایی با شبکه های حفاظتی داخلی ESD و سرکوبگرهای گذرا در برابر ESD مقاومت بیشتری دارند. اطمینان حاصل کنید که دستگاه با استانداردهای ESD سیستم کاربردی مربوطه مطابقت دارد.
اگر یک دستگاه حساس در مدار دارای مدار حفاظتی ESD نیست، مدار حفاظت خارجی ارائه کنید. به طور کلی می‌توانید دیودهای TVS را در ورودی‌ها و خروجی‌های حیاتی به زمین متصل کنید، از مقاومت‌های سری در ورودی‌ها برای محدود کردن جریان هجومی استفاده کنید، و خازن‌های جداکننده را به پایه‌های منبع تغذیه متصل کنید.
اگر طراحی شما از کابل محافظ استفاده می کند، از تماس 360 درجه بین کابل و محافظ اطمینان حاصل کنید تا از اثرات آنتن (میدان های تابشی) جلوگیری شود. برای کاهش تأثیر میدان های الکترومغناطیسی خارجی و جلوگیری از انتشارات مضری که می تواند بر تجهیزات مجاور تأثیر بگذارد، اقدامات احتیاطی کاهش EMI را دنبال کنید.
می‌توانید ESD را تا حد زیادی با استفاده از مواد مناسب برای محصور کردن اجزای الکترونیکی حساس{0}}ESD کنترل کنید. تولیدکنندگان معمولاً از لوله‌ها، جعبه‌ها، کیسه‌ها و مواد مشابه آنتی‌استاتیک برای نگهداری قطعات و بردهای مدار استفاده می‌کنند.