فرآیندهای تولید و الزامات لباس ضد الکتریسیته ساکن چیست؟
لباسهای ضد الکتریسیته ساکن توسط فناوری ویژه، رشتههای پلی استر و فیبر رسانا با کارایی بالا بافته میشوند که عملکرد نسبتاً طولانیمدت ضد الکتریسیته ساکن و ضد گرد و غبار دارند. این می تواند به طور موثر الکتریسیته ساکن تولید شده توسط بدن انسان را حذف کند. مولکول های داخلی پارچه صاف و محکم هستند، بنابراین گرد و غبار ایجاد نمی کند و گرد و غبار را جذب نمی کند. لباس های ضد الکتریسیته ساکن در بسیاری از صنایع مانند هوافضا، بیوداروها، نمایشگر فوتوالکتریک، آزمایشگاه های تحقیقات علمی، مواد غذایی و آرایشی و بهداشتی و سایر صنایع استفاده می شود. بنابراین فرآیندهای تولید لباس های ضد الکتریسیته ساکن چیست؟
الزامات فرآیند تولید لباس ضد الکتریسیته ساکن 1: به طور کلی استفاده از فلز روی لباس ممنوع است. هنگامی که باید از دکمهها و زیپهای فلزی استفاده شود، باید کاملاً اطمینان حاصل شود که لوازم جانبی فلزی هنگام پوشیدن مستقیماً در معرض دید قرار نگیرند تا از جرقههای ناشی از جرقه و آتشسوزی و انفجار جلوگیری شود.
دومین نیاز فرآیند تولید لباس ضد الکتریسیته ساکن: درزها باید با دقت، محکم دوخته شوند و به درستی کار شوند. بر اساس ویژگی های مختلف مانند درزهای درز، درزهای سوزنی مهر و موم شده نواری، درزهای ذوب شده و درزهای ترکیبی، انتخاب درستی داشته باشید.
دوخت لباس ضد الکتریسیته ساکن ارتباط تنگاتنگی با استحکام درزهای لباس دارد. استاندارد فاصله دوخت دوخت ها را به وضوح مشخص می کند. هنگامی که جرم سطح بزرگتر یا مساوی 200 گرم بر متر مربع باشد، فاصله بخیه (12 تا 14) بخیه می شود / 3 سانتی متر، زمانی که جرم واحد سطح<200g/m2 , suture spacing, (14~16)) needles/3cm. The sewing of clothing affects its quality. The seams of garments with too large a stitch distance are often not strong enough, while too small a stitch distance often destroys the structure of the fabric itself and reduces the strength of the seam. Therefore, the standard stipulates the stitch distance upper and lower limits.
در فرآیند دوخت لباس ضد الکتریسیته ساکن، فرآیندی به نام «دوخت معکوس» وجود دارد که به این صورت است که هنگام دوخت، چند بخیه در ابتدا یا انتهای دو تکه عقب و جلو می رود. این کار برای قویتر کردن لباس ضد الکتریسیته ساکن و عدم بازشدن آن آسان است. درز پاره شده برخی از لباسهای ضد الکتریسیته ساکن نه تنها بخیههای نازک دارند، بلکه در برخی مکانها بدون بخیه هستند که باید «پشت دوخت» شوند. چنین لباس های ضد الکتریسیته ساکن در حین استفاده به راحتی بریده می شوند و پاره می شوند که باعث ایجاد مزاحمت برای کاربران می شود و ایمنی کارمندان و میزان عبور محصولات را تحت تأثیر قرار می دهد.