شیب نمودار منحنی مشخصه. بنابراین، مهاجرت محدوده به معنای تغییر در حساسیت است؛ و اگر فقط یک تغییر نقطه صفر باشد، حساسیت بدون تغییر است.
با تعریف حساسیت بیان شده، حساسیت اساسا برابر با بزرگنمایی متر است، فقط به این علت که [و y دارای ابعاد خاصی هستند، بنابراین حساسیت نیز اندازه و تعیین شده توسط y؛ و بزرگنمایی هیچ ابعادی ندارد. بنابراین حس حساسیت بیشتر از بزرگنمایی است
این بسیار گسترده تر است اغلب با حساسیت سنج حساسیت اندازه گیری می شود. این حداقل ورودی است که خروجی متر می تواند پاسخ دهد و حل کند، همچنین به عنوان حساسیت متر اندازه گیری می شود. قطعنامه بازتاب حساسیت است. به طور کلی، حساسیت متر بسیار بالا است و رزولوشن یکسان است.
همچنین بالا بنابراین، در عمل، عمدتا مطلوب است که حساسیت سنج را برای اطمینان از وضوح بهتر بهبود بخشد.
حساسیت در یک سیستم اندازه گیری یا کنترل متشکل از چند متر قابل انتقال است. به عنوان مثال، سیستم ابزار سری با سر و دم (یعنی خروجی متر قبلی ورودی متر بعدی است)، و حساسیت کل محصول حساسیت هر متر است.
مقدار اندازه گیری شده توسط دستگاه نشانگر متر نمایش داده شده نشان دهنده مقدار است، که بازتابی از مقدار واقعی اندازه گیری شده است. بطور دقیق، مقدار واقعی اندازه گیری شده فقط یک مقدار نظری است، زیرا در مقدار معین شده بدون در نظر گرفتن ابزار، خطایی وجود دارد. در عمل، اغلب با یک متر از دقت مناسب اندازه گیری می شود
مقدار حقیقت قرارداد تعیین شده توسط یک روش خاص، ارزش واقعی را جایگزین می کند. به عنوان مثال، یک ابزار استاندارد که توسط یک مؤسسه متروگلیتی استاندارد ملی تنظیم شده است برای اندازه گیری استفاده می شود و مقدار اندازه گیری شده می تواند به عنوان مقدار واقعی مورد توافق مورد استفاده قرار گیرد.
تفاوت بین مقدار نشان دهنده و توافق پذیرفته شده ارزش واقعی خطای مطلق است، یعنی خطای مطلق معمولا می تواند به عنوان خطا بیان شود. هنگامی که خطا مثبت است، نشان می دهد که نشانگر مقدار متر بسیار بزرگ است و بالعکس.
نسبت خطا مطلق به مقدار واقعی توافق شده خطای نسبی نامیده می شود و معمولا به عنوان یک درصد بیان می شود، یعنی خطای نسبی (٪) - خطای مطلق / مقدار واقعی توافق شده
اگر چه معقول است که دقت دستگاه را با خطای مطلق به عنوان یک درصد از مقدار واقعی مورد توافق سنج قرار دهیم، اغلب برای اندازه گیری مقدار نزدیک به مقدار حد بالا استفاده می شود. بنابراین، مقدار واقعی توافق شده در روش جایگزینی محدوده برای بدست آوردن خطای مرجع، با توجه به محدوده کل استفاده می شود. بزرگترین در داخل
برای نسبت خطا به محدوده، حداکثر خطای مرجع دستگاه مستقل از نشانگر خاصی از متر است که می تواند دقت سنج اندازه گیری را بهتر توضیح دهد. این شکل اصلی خطای اساسی ابزار و یکی از شاخص های اصلی کیفیت ابزار است.
ابزار باید ارزش مجاز خطای مرجع را هنگام خروج از کارخانه تعیین می کند که به عنوان خطای مجاز نامیده می شود. اگر تحمل متر به عنوان Q ثبت می شود، حداکثر خطای مرجع به عنوان Q ثبت می شود. . ، سپس رابطه زیر بین دو مورد راضی است
هر اندازه گیری مربوط به شرایط محیطی، از جمله دمای محیط، رطوبت نسبی، ولتاژ منبع تغذیه و نصب است. هنگام استفاده از ابزار، باید به شدت با توجه به شرایط محیطی مشخص شده، یعنی شرایط کار مرجع، اندازه گیری شود. خطا به دست آمده در این زمان نامیده می شود
خطای عمومی بنابراین، اگر اندازه گیری در شرایط کار بدون مرجع انجام شود، خطائی که در این زمان به دست می آید شامل یک خطای اضافی است که علاوه بر خطای اساسی نیز خطای اضافی نامیده می شود.
بحث فوق اساسا برای خطای استاتیک ابزار است. خطای استاتیک به خطای زمانی اشاره می کند که دستگاه در حالت استاتیک است یا خطایی که هنگام تغییر اندازه گیری بسیار کند است. در این زمان، فاکتور inertia این ابزار در نظر گرفته نشده است. اشتباهات پویا در متر نیز وجود دارد و خطای پویا است
به خطای اضافی ناشی از تأخیر inertia instrument یا خطا در طول فرایند تغییر اشاره می کند. استفاده از خطاهای استاتیک دستگاه شایع تر است.
هر ابزار دارای یک خطای خاص است. بنابراین، هنگام استفاده از متر، ابتدا باید دقت سنج را بدانید تا تخمین تفاوت بین نتیجه اندازه گیری شده و مقدار واقعی معین شده، یعنی ارزش تخمین زده شده از مقدار اندازه گیری شده باشد. دقت متر معمولا توسط خطای مرجع حداکثر مجاز تعیین می شود.
تعداد پس از علامت درصد اندازه گیری می شود.
فرآیند تعیین سطح دقت متر. برای سهولت مشاهده و درک، انحرافات به صورت آگاهانه افزایش یافته است. خط مستقیم OA در شکل یک منحنی مشخصه خروجی ایده آل است و خطوط شکسته 3 و 4 حد پایین و بالاتر از خطای پایه است. دریافت شده در جریان تأیید یا تأیید
منحنی های مشخصه واقعی به دست آمده به عنوان منحنی های 1 و 2 ثبت می شوند، در حالی که منحنی 1 هنگامی که مقدار ورودی به تدریج از مقدار حد پایین تر به مقدار حد بالا افزایش می یابد، منحنی افزایش واقعی نامیده می شود؛ و منحنی 2 مقدار ورودی از حد حد بالا است به آنچه که هنگامی که مقدار حد پایین تر به تدریج کاهش می یابد منحنی افت واقعی نامیده می شود.
حداکثر انحراف مثبت و منفی واقعی می تواند از انحراف های منحنی های 1 و 2 از خط 0A بدست آید. منحنی افزایش واقعی و منحنی سقوط واقعی حاصل از بازرسی دستگاه اغلب به نظر می رسد غیر همزمان است، به طوری که منحنی مشخصه متر شکل یک حلقه است. این پدیده نامیده می شود
هیسترزیس بدیهی است، زمانی که هیسترزیس اتفاق می افتد، مقدار ورودی همان متر اغلب با مقادیر خروجی چندگانه مطابقت دارد و خطایی رخ می دهد.
سه وضعیت در رابط اطلاعات بین تشخیص خودکار و یا سیستم کنترل اتوماتیک و محیط خارجی وجود دارد: سنسورهایی که حالت تشخیص شی را بدست می آورند و سوئیچ کننده ای که حالت وضعیت را کنترل می کند و تنظیم می کند. رابط بین اپراتور و دستگاه ابزار؛ ابزار نظارت
تبادل اطلاعات با سایر سیستم ها. سنسور ورودی پورت تمام اطلاعات شیء اندازه گیری شده است و مرکزی تشخیص سیگنال و تبدیل سیگنال است. تبدیل سیگنال یا تبدیل سیگنال الکتریکی ممکن است بین رابط سیستم نظارت و سایر سیستم ها نباشد.
با این حال، تشخیص سیگنال یا سیگنال تبدیل شیء نظارت و سیستم نظارت بسیار مهم است.
