اصل کار کفش های آنتی استاتیک
الکتریسیته ساکن یک پدیده طبیعی عینی موجود است که می تواند به روش های مختلفی مانند اصطکاک و تماس ایجاد شود. با ولتاژ بالا، جریان کم، شارژ کم و مدت زمان کوتاه مشخص می شود. الکتریسیته ساکن به سادگی یک جسم باردار ثابت است. بیشتر الکتریسیته ساکن معمولاً در اثر اصطکاک و جدایی ایجاد می شود. اصطکاک گرما تولید می کند که مولکول های درون ماده را فعال می کند. سپس، دو ماده از هم جدا می شوند و الکترون ها از یک ماده به ماده دیگر منتقل می شوند و به طور بالقوه الکتریسیته ساکن تولید می کنند. اقدامات اصلی ضد الکتریسیته ساکن در فرآیند تولید عبارتند از اتلاف، نشت استاتیک، رطوبت، خنثی سازی، ایزوله سازی و زمین.
روش های خنثی سازی برای جلوگیری از الکتریسیته ساکن: از آنجایی که اتصال زمین و جداسازی نمی تواند بار را از عایق هایی مانند پارچه های مصنوعی یا پلاستیک های معمولی آزاد کند، خنثی سازی اهمیت پیدا می کند. خنثی کردن یا حذف بارهای تولید شده به طور طبیعی از عایق ها در طول فرآیند تولید، یونیزاسیون نامیده می شود. یون ها مواد باردار ساده موجود در هوا هستند که توسط منابع انرژی طبیعی از جمله نور خورشید، روشنایی، شعله های باز و تشعشع تولید می شوند. ما می توانیم به طور مصنوعی تریلیون ها یون با استفاده از یک مولد یون ایجاد کنیم. مولد یون از ولتاژ بالا برای تولید مخلوط متعادلی از یونهای باردار استفاده میکند و یک فن به یونها کمک میکند تا روی اجسام یا مناطق برای خنثیسازی حرکت کنند. یونیزاسیون می تواند بار استاتیکی عایق ها را در عرض هشت ثانیه خنثی کند و در نتیجه آسیب احتمالی را کاهش دهد.
البته مهمترین جنبه پیشگیری از الکتریسیته ساکن خود پیشگیری است. پیشگیری یکی دیگر از اقدامات یا ابزار حیاتی است. این مهم ترین عامل در کنترل تخلیه الکترواستاتیک است. هر کسی که با قطعات الکترونیکی کار می کند باید از خطرات تخلیه الکترواستاتیک آگاه باشد، آنها را درک کند و با آنها سازگار شود. این مهمتر از هر ماده کنترل کننده تخلیه ساکن است. این امر به ویژه در برخی از صنایع گاز و در صنایع نفت و پتروشیمی، که در آن محیط های قابل اشتعال و انفجار وجود دارد، صادق است. کارگران باید در حین کار کفش و لباس ضد الکتریسیته ساکن بپوشند.
زیره کفش ضد استاتیک از بیرونی ترین زیره RB حاوی کربن سیاه رسانا تشکیل شده است و به دنبال آن لایه هایی از پارچه رسانا و سیم به هم دوخته شده و هر لایه با چسب رسانا پوشانده شده است. کفشهای ضد الکتریسیته ساکن باید با-جوراب/کفیهای ضد الکتریسیته ساکن و روی کفی ضد الکتریسیته ساکن بپوشند تا اطمینان حاصل شود که الکتریسیته ساکن توسط بدن به زمین هدایت میشود. مقاومت زیاد یا قطع اتصال در هر قسمت از کفش باعث می شود بدنه الکتریسیته ساکن مضر را حمل کند. بنابراین، در مناطق بحرانی، یک تستر مقاومت بدن انسان باید در دسترس باشد تا به طور مداوم مقاومت کلی کفش/جوراب/کفی و بدن را کنترل کند تا از نشت الکتریسیته ساکن کافی اطمینان حاصل شود.