منشاء استانداردهای لباس آنتی استاتیک
کارشناسان تجزیه و تحلیل می کنند که اکثر آتش سوزی ها در محل کار شامل مواد منفجره، مواد شیمیایی، داروها و نفت ناشی از الکتریسیته ساکن ناشی از فعالیت های انسانی بیش از حد ایمنی است که منجر به جرقه های تخلیه تصادفی می شود. آمارها نشان می دهد که از سال 1960 تا 1973 در ایالات متحده، 166 نشت نفت به تنهایی در اثر الکتریسیته ساکن در آتش سوزی ها و انفجارها ایجاد شده است. در ژاپن، تقریباً 100 آتش سوزی با الکتریسیته ساکن سالانه رخ می دهد که آتش سوزی ناشی از بدن انسان باردار حدود 20٪ را تشکیل می دهد.
تولید الکتریسیته ساکن ارتباط نزدیکی با مواد لباس پوشیده، شدت فعالیت، نوع ابزار مورد استفاده، رسانایی زمین و دما و رطوبت محیط اطراف دارد. برای مدت طولانی، مردم از زمین، محافظ و خنثی سازی برای از بین بردن خطرات الکتریسیته ساکن استفاده می کردند. لباس کار آنتی استاتیک محافظ الکتریسیته ساکن برای بدن انسان است و خطرات الکتریسیته ساکن را از بین می برد یا کاهش می دهد. لباس ضد الکتریسیته ساکن از پارچه ضد الکتریسیته ساکن ساخته شده و برای استفاده در مکان هایی که خطر برق گرفتگی، آتش سوزی یا انفجار وجود دارد، مناسب است. فرآیند تولید پارچه های آنتی استاتیک عمدتاً شامل ترکیب الیاف ضد الکتریسیته ساکن یا الیاف مصنوعی آنتی استاتیک است که به طور کامل یا جزئی از مواد رسانا (فلزات یا مواد آلی) ساخته شده اند، در طول فرآیند بافندگی، در فواصل تقریباً مساوی یا به طور یکنواخت. این یا ترکیبی از هر دو از تجمع الکتریسیته ساکن روی لباس جلوگیری می کند و در نتیجه از بروز حوادث جلوگیری می کند.
برای استانداردسازی و بهبود کیفیت لباس های آنتی استاتیک، کشورهای مختلف استانداردهای مربوطه را ایجاد کرده اند. استاندارد ملی کشور من GB12014-2009، "لباس آنتی استاتیک" در 1 دسامبر 2009 به اجرا درآمد و به طور قابل توجهی در اصل GB12014-1989، "لباس کار آنتی استاتیک" تجدید نظر کرد. شاخص های فنی اصلی در زیر مقایسه و تحلیل می شوند.