الکتریسیته ساکن در بدن انسان
بدن انسان یک سیستم الکترواستاتیک منحصر به فرد است. در شرایط عادی، بدن انسان خود رسانای الکتریسیته ساکن است، در حالی که لباس، کفش و جوراب که در تماس نزدیک با بدن هستند، اغلب از مواد عایق ساخته شده اند. این بدان معنی است که یک خازن بین بدن انسان و زمین تشکیل می شود که قادر به ذخیره انرژی ساکن است. در طول فعالیت های روزانه، سیستم بدن انسان به دلایل مختلف می تواند مقدار مشخصی بار را به دست آورد. بدن انسان چه در وسایل میکروالکترونیکی و چه در محیط های قابل اشتعال و انفجار، منبع خطرناک الکتریسیته ساکن است. هنگامی که یک سیستم باردار بدن انسان به یک هادی زمینی نزدیک می شود، ممکن است تخلیه الکترواستاتیکی رخ دهد. اگر انرژی تخلیه الکترواستاتیک از انرژی حساس منطقه خطرناک بیشتر شود، یک حادثه الکترواستاتیک رخ می دهد.
بنابراین، در زمینه حفاظت الکترواستاتیک، نحوه سرکوب یا حذف الکتریسیته ساکن در بدن انسان از اهمیت بالایی برخوردار است.
پدیده الکتریسیته ساکن در بدن انسان در زندگی روزمره برای مردم آشناست. به عنوان مثال، هنگامی که هوای داخل خانه خشک است، وقتی روی فرش راه میرویم و سپس در را باز میکنیم یا لوله گرمایش را لمس میکنیم، اغلب صدای "قطع" میشنویم و شوک الکتریکی را در نوک انگشتان خود احساس میکنیم. هنگامی که لباس های فیبر مصنوعی را در تاریکی در می آوریم، نه تنها صدای "قطع" را می شنویم، بلکه جرقه های چشمک زن را نیز می بینیم. این پدیده ها همگی نمونه هایی از تخلیه الکترواستاتیک در بدن انسان هستند.