روش‌های تست کلاس‌های دستکش
دستکش های مناسب برای اتاق های تمیز کلاس 100 عموما از لاستیک لاتکس یا نیتریل ساخته می شوند. لاستیک نیتریل بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.
دسته های مختلف دستکش چگونه از هم متمایز می شوند؟ در حال حاضر هیچ استاندارد بین المللی روشنی برای طبقه بندی دستکش وجود ندارد. تفاوت اصلی معمولاً تعداد ذرات گرد و غبار است. دستکش هایی با ذرات گرد و غبار بیشتر از دسته پایین تری هستند. برای آزمایش می توان از روش زیر استفاده کرد:
از هر یک از دو دسته مختلف دستکش، یک نمونه بردارید، آن ها را به قطعات مربع 1 تا 2 سانتی متری برش دهید و در لیوان های تمیز قرار دهید. حجم مساوی آب خالص (در صورت در دسترس نبودن آب خالص می توان از آب لوله کشی استفاده کرد) تقریباً 100 میلی لیتر اضافه کنید و با یک میله شیشه ای کاملاً هم بزنید. در صورت امکان 1-2 ساعت تکان دهید. آب خالص را به صورت چشمی بازرسی کنید. تعداد بالاتر ناخالصی های قابل مشاهده نشان دهنده طبقه پایین تر است، در حالی که ناخالصی های کمتر نشان دهنده کلاس بالاتر است. این روش می تواند بین دستکش های کلاس 100 و 1000 تمایز قائل شود، اما نمی تواند بین دستکش های کلاس 100 و 10 تمایز قائل شود و به روش تخصصی تری نیاز دارد.