عوامل موثر بر تولید الکتریسیته ساکن
تولید الکتریسیته ساکن تحت تأثیر عواملی مانند نوع ماده، ناخالصی ها، وضعیت سطح، ویژگی های تماس، سرعت جداسازی و تاریخچه شارژ قرار می گیرد.
نوع ماده به این واقعیت اشاره دارد که وقتی دو جسم در تماس از مواد مختلف ساخته می شوند، لایه دو لایه سطحی و اختلاف پتانسیل تماس متفاوت است و در نتیجه قدرت شارژ متفاوتی ایجاد می شود. در یک توالی الکترواستاتیک، اختلاف پتانسیل تماس زمانی بزرگتر است که دو جسم دور از هم در تماس باشند. ناخالصی ها به طور کلی تمایل به افزایش الکتریسیته ساکن دارند. با این حال، هنگامی که افزودن ناخالصی ها مقاومت ماده اصلی را کاهش می دهد، نشت الکتریسیته ساکن را تسهیل می کند. از آنجایی که تولید الکتریسیته ساکن بیشتر یک پدیده سطحی است، آلودگی سطوح مواد جامد توسط آب و سایر آلاینده ها باعث افزایش الکتریسیته ساکن می شود. زبری سطح و اکسیداسیون نیز الکتریسیته ساکن را افزایش می دهد. به این حالت سطح گفته می شود. ویژگی های تماس، مانند افزایش سطح تماس و فشار تماس، می تواند الکتریسیته ساکن را افزایش دهد. هر چه سرعت جداسازی بیشتر باشد، الکتریسیته ساکن قوی تر تولید می شود. الکتریسیته ساکن تولید شده تقریباً متناسب با مجذور سرعت جداسازی است. تاریخچه شارژ ویژگی های سطح جسم را تغییر می دهد، بنابراین ویژگی های شارژ آن را تغییر می دهد. به طور کلی، شارژ اولیه قوی تر است، در حالی که شارژ در هنگام شارژ مکرر یا مداوم ضعیف تر است.