بندهای مچ دست الکترواستاتیک
امروز ، من به شما می گویم که بند بند الکترواستاتیک گفته می شود. افرادی که در این کارگاه حضور داشته اند باید بدانند که استاندارد ضد استاتیک کارگاههای مدرن بسیار سختگیرانه است. کارکنان نه تنها باید کفشهای ضد الکتریسیته ساکن و مانند آنها را بپوشند بلکه باید قطعات بدن را نیز تولید کنند که تولید اصطکاک آسان باشد. با این وجود ضد استاتیک ، کارکنان این کارگاه را که دیدیم ، هر فرد یک حلقه لاستیکی روی مچ دست دارد و بعد یک طناب روی زمین دارد ، در واقع ، این همان چیزی است که ما آن را نوار الکترواستاتیک مچ می نامیم.
معمولاً دو نوع بند بند مچ دست کلاسیک وجود دارد ، یکی بند مچ بند با طناب ، که یکی است که اغلب می بینیم و دیگری بند مچ بند بی سیم است. همه ما فکر می کنیم بند مچ بند بی سیم بهتر از بند ناف است. راحت ، بله ، بند مچ بند بی سیم برای حمل راحت تر است ، اما به یاد داشته باشید که عملکرد ضد استاتیک آن بسیار بدتر از بند مچ با طناب است. در زیر ، بگذارید ببینیم بند مچ دست الکترواستاتیک چیست ...
بند مچ دست الکترواستاتیک وسیله ای است که بر روی مچ دست بدن انسان پوشیده می شود و بدن را برای تجمع بار الکتریکی منعکس می کند. از یک باند الاستیک آنتی استاتیک ، یک ضربه محکم و ناگهانی متحرک ، یک بند ناف بهاری ، یک مقاومت محافظ و یک کلاه تشکیل شده است. لایه داخلی باند الاستیک با نخ آنتی استاتیک بافته می شود و لایه بیرونی آن با نخ معمولی بافته می شود. اصل بند مفتول ضد استاتیک هدایت الکتریسیته ساکن بدن انسان از طریق بند مچ دست و سیم زمینی است. در هنگام استفاده ، بند مچ دست در تماس با پوست است و سیم زمین برای حداکثر کارآیی مستقیماً پایه گذاری می شود. این بند مچ دست ضد الکتریسیته ساکن را قرار دهید ، که می تواند با اطمینان از الکتریسیته ساکن تولید شده در بدن انسان در مدت زمان 0.1 ثانیه خارج شود. بند مچ دست زمینی ابتدایی ترین و رایج ترین تجهیزات ضد استاتیک است.
اگرچه بند مچ بند بی سیم به اندازه بند مچ دست عمومی نیست ، اما برای انجام بازرسی های موقتی مناسب تر است و به دلیل حمل راحت آن مورد حمایت اکثر تولید کنندگان است.